sürekli devam eden seslerle asla yaşayamam hele uyumak tam bir işkence olur beynim tırtıklanır sanki.sürekli aynı ritim döner döner durur başka hiç bir şey düşünemem ona takılır kalırım.bir şeyin hiç bitmeyecek olduğunu bilmek tam bir işkence,tırnak aralarıma iğneler soksalar kütüğün içinde bokumla ölmeye bıraksalar bu kadar eziyet çekmem.bir saatle asla aynı odada kalamam tık tık tık ve tık sonsuza kadar tık bu sesi beynimden silmeye harcadığım enerjiyi başka şeye yönlendirseydim bir roketi tek başıma uzaya fırlatabilirdim.kışın kalorifer borusundan geçen suyun sesinden ifrit olup kaloriferi kapatıp kendimi soğuğa mahkum edebilecek veya üst kat komşusunun ıslak astığı bornozdan şıp şıp damlayan suya ayar olup bornozu çekip aşağıya atacak kadar gözüm dönebiliyor.hele ki horlayan bir roommate cinayet sebebi olabilir.bu yaşıma geldim zaten oldum olası öğrenemedim saatleri.lan eşşek kadar oldum üniversite bitiyor 1 yılı kalmaz ama olmadı mı olmuyor işte.bir çok badire atlattım dinozorlar jürisinin karşısında dik durdum lakin 6yı 37 geçeyi saatten bakıp söylemekte gerçekten çok zorluk çekiyorum.saatin 5 temel kavramı adlı quizden yemin ediyorum 50 alıp geçemem.kendim istemedikten sonra hiçbir şeyi anlamam dünya yıkılsa kimse beni ikna edemez hele ki bu saatlerle kanlı davamda asla bir sonuca ulaşamayacağız sanırım.zaten hiç sevmem saatli yaşamayı kendimi kısıtlanmış hissederim.geç kalırım erken giderim saate çok bakmam da anlamam da.
bir gün bütün saatleri bir yerde toplayıp ateşe vereceğim dünya buna hazır olsun.cinnet anımda patlatırım bir big ben en başa döneriz.ismine de münasır olur.çok da güzel olur.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder